Współpraca z środowiskiem lokalnym

Od początku istnienia placówki istniała współpraca z mieszkańcami wsi. Z ich inicjatywy  została wybudowana szkoła. Gmina dostarczała drewna na opał i remonty. Rodzice organizowali przedstawienia i zabawy wiejskie, a pozyskane środki finansowe przeznaczali na pomoc szkole. W szkole działał komitet rodzicielski, który pomagał w organizowaniu  imprez szkolnych oraz finansował nagrody dla najlepszych uczniów.

Dużą pomoc szkole ofiarowali mieszkańcy dworu. Jak wspomina p. Józef Paluchniak „..Anastazja Filipowiczowa wraz z córkami Stefanią i Jadwigą, żywo interesowała się problemami wsi, a szczególnie rozwojem szkoły i walką z analfabetyzmem. Dziedziczki prowadziły praktyczne kursy dla dziewcząt i kobiet wiejskich, podnosząc kulturę życia na wsi. Córki Filipowiczów – Stefania i Jadwiga podjęły się nauki szycia i haftowania.

W dniu zakończenia roku szkolnego dzieci szły do kościoła parami, a po nabożeństwie wracały do szkoły. W jednej sali gromadzili się wszyscy, były deklamacje wierszy i śpiewanie pieśni patriotycznych. Dziedziczka siedziała za stołem, a na stole leżały małe pakuneczki i książeczki do nabożeństwa. Nauczyciel wyczytywał nazwiska tych dzieci, które osiągnęły dobre wyniki w nauce, dziedziczka rozdawała chusteczki na głowę dla dziewcząt, a chłopcy otrzymywali książeczki do nabożeństwa. Wszyscy składali podziękowanie dziedziczce całując ją w rękę”.

Na zakończenie roku szkolnego odbywały się popisy uczniów w obecności zaproszonych rodziców.

Po drugiej wojnie światowej w dalszym ciągu współpraca z rodzicami i środowiskiem lokalnym układa się dobrze. Działa komitet rodzicielski, który w różny sposób pomaga szkole. W roku szkolnym 1951/52 urządził zabawę taneczną, z której dochód przeznaczono na zorganizowanie wycieczki do Rzeszowa, zakup książek do biblioteki szkolnej i nagród na zakończenie roku dla uczniów. Zabawy organizowano także w latach późniejszych, a ze środków finansowych kupowano pomoce naukowe albo nagrody dla najlepszych uczniów oraz dotowano wycieczki. W roku szkolnym 1963/64 z inicjatywy komitetu odegrano komedię pod tytułem „W Karczmie pod Czarnym Wąsem”. Kwotę uzyskaną z przedstawienia przeznaczono na dokumentację pod budowę nowej szkoły. Komit

Dużą pomoc szkole ofiarowali mieszkańcy dworu. Jak wspomina p. Józef Paluchniak „..Anastazja Filipowiczowa wraz z córkami Stefanią i Jadwigą, żywo interesowała się problemami wsi, a szczególnie rozwojem szkoły i walką z analfabetyzmem. Dziedziczki prowadziły praktyczne kursy dla dziewcząt i kobiet wiejskich, podnosząc kulturę życia na wsi. Córki Filipowiczów – Stefania i Jadwiga podjęły się nauki szycia i haftowania.

 

W dniu zakończenia roku szkolnego dzieci szły do kościoła parami, a po nabożeństwie wracały do szkoły. W jednej sali gromadzili się wszyscy, były deklamacje wierszy i śpiewanie pieśni patriotycznych. Dziedziczka siedziała za stołem, a na stole leżały małe pakuneczki i książeczki do nabożeństwa. Nauczyciel wyczytywał nazwiska tych dzieci, które osiągnęły dobre wyniki w nauce, dziedziczka rozdawała chusteczki na głowę dla dziewcząt, a chłopcy otrzymywali książeczki do nabożeństwa. Wszyscy składali podziękowanie dziedziczce całując ją w rękę”.

 

Na zakończenie roku szkolnego odbywały się popisy uczniów w obecności zaproszonych rodziców.

 

Po drugiej wojnie światowej w dalszym ciągu współpraca z rodzicami i środowiskiem lokalnym układa się dobrze. Działa komitet rodzicielski, który w różny sposób pomaga szkole. W roku szkolnym 1951/52 urządził zabawę taneczną, z której dochód przeznaczono na zorganizowanie wycieczki do Rzeszowa, zakup książek do biblioteki szkolnej i nagród na zakończenie roku dla uczniów. Zabawy organizowano także w latach późniejszych, a ze środków finansowych kupowano pomoce naukowe albo nagrody dla najlepszych uczniów oraz dotowano wycieczki. W roku szkolnym 1963/64 z inicjatywy komitetu odegrano komedię pod tytułem „W Karczmie pod Czarnym Wąsem”. Kwotę uzyskaną z przedstawienia przeznaczono na dokumentację pod budowę nowej szkoły. Komitet rodzicielski pomaga także w organizowaniu różnych imprez w szkole. Najczęściej są to: zabawa andrzejkowa i choinkowa, Dzień Dziecka, pasowanie na ucznia klasy pierwszej oraz pożegnanie najstarszych klas. Rodzice przygotowują poczęstunek.

 

Corocznie w szkole przygotowywane są jasełka, które mogą obejrzeć także mieszkańcy wsi w kościele w Woli Dębowieckiej. Młodzież wraz z opiekunami występuje także dla pensjonariuszy Domu Pomocy Społecznej na Foluszu.

 

Z okazji Dnia Matki, Dnia Babci i Dziadka organizowane są w szkole spotkania i uroczyste akademie. Dzieci przygotowują inscenizacje i przedstawienia dla swoich najbliższych.

 

Młodzież naszej szkoły bierze także udział w akcji „Sprzątanie Świata”, uczy się dbać o najbliższe środowisko.

 

W szkole organizowane są kursy i szkolenia dla mieszkańców wsi oraz odbywają się zebrania wiejskie. W punkcie bibliotecznym starsza młodzież i dorośli mogą wypożyczać książki.

 

W czasie ferii i wakacji z sali gimnastycznej korzysta starsza młodzież.

 

Współpraca szkoły ze środowiskiem lokalnym ciągle się rozwija i przybiera różnorodne formy. 

 

 

Komiet rodzicielski pomaga także w organizowaniu różnych imprez w szkole. Najczęściej są to: zabawa andrzejkowa i choinkowa, Dzień Dziecka, pasowanie na ucznia klasy pierwszej oraz pożegnanie najstarszych klas. Rodzice przygotowują poczęstunek.

Corocznie w szkole przygotowywane są jasełka, które mogą obejrzeć także mieszkańcy wsi w kościele w Woli Dębowieckiej. Młodzież wraz z opiekunami występuje także dla pensjonariuszy Domu Pomocy Społecznej na Foluszu.

Z okazji Dnia Matki, Dnia Babci i Dziadka organizowane są w szkole spotkania i uroczyste akademie. Dzieci przygotowują inscenizacje i przedstawienia dla swoich najbliższych.

Młodzież naszej szkoły bierze także udział w akcji „Sprzątanie Świata”, uczy się dbać o najbliższe środowisko.

W szkole organizowane są kursy i szkolenia dla mieszkańców wsi oraz odbywają się zebrania wiejskie. W punkcie bibliotecznym starsza młodzież i dorośli mogą wypożyczać książki. W czasie ferii i wakacji z sali gimnastycznej korzysta starsza młodzież.

Współpraca szkoły ze środowiskiem lokalnym ciągle się rozwija i przybiera różnorodne formy.

 

 

 

 

 

NA GÓRĘ